Το Φως της Ανάστασης στη «σκιά» της αυτοπροβολής
Η εξέδρα της Ανάστασης στην πλατεία του Ξυλοκάστρου και όχι μόνο στο Ξυλόκαστρο, στήνεται κάθε χρόνο για να φιλοξενήσει μια από τις πιο κατανυκτικές στιγμές της Ορθοδοξίας. Μια στιγμή που ενώνει, που φωτίζει και που δίνει ελπίδα.

Φέτος, όπως συμβαίνει συχνά σε δημόσιες εκδηλώσεις, υπήρξε και η παρουσία εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης. Η συμμετοχή των θεσμικών προσώπων είναι θεμιτή και πολλές φορές αναμενόμενη. Ωστόσο, τέτοιες στιγμές μάς υπενθυμίζουν πόσο σημαντικό είναι να διατηρείται η ισορροπία ανάμεσα στο τυπικό της παρουσίας και στην ουσία της τελετής. 

 Η Ανάσταση δεν έχει ανάγκη από τίτλους και ρόλους για να αποκτήσει βαρύτητα. Το μήνυμά της είναι διαχρονικό και αυτάρκες, αγγίζοντας τον καθένα με τον δικό του τρόπο. Ίσως, τελικά, η αξία αυτής της νύχτας να βρίσκεται ακριβώς στην απλότητά της. Στη σιωπή, στο φως, στη συλλογική εμπειρία που δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο για να είναι πλήρης.

Πολιτικά πρόσωπα ανέβηκαν στην εξέδρα του κλήρου, σαν η ιερή ακολουθία να χρειαζόταν «πολιτική συνοδεία» για να αποκτήσει κύρος. (;). 

Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, αυτό έγινε και σε άλλες πόλεις της Κορινθίας. Αλλά σε μια εποχή όπου η εικόνα συχνά προηγείται της ουσίας, είναι εύκολο να χαθεί το μέτρο. Όμως τέτοιες στιγμές μάς καλούν να θυμηθούμε ότι η πίστη δεν εκφράζεται με τη θέση που κατέχει κανείς, αλλά με τον τρόπο που στέκεται απέναντι στο Θείο.

Χρόνια πολλά σε όλους.
Καλή Ανάσταση, με σεμνότητα και ταπεινότητα όπως αρμόζει στο νόημά της. Κανείς δεν είναι καλύτερος Χριστιανός ή ανώτερος των υπολοίπων θνητών, αν ανέβει στην εξέδρα του κλήρου!