«Χρόνια πολλά», ε; «Με υγεία», ε; Αλήθεια! Πόσες φορές ανταλλάξαμε αυτή την ευχή τις τελευταίες ημέρες; Πόσες φορές είπαμε: «Χρόνια πολλά, με υγεία παναπόλα!».

Τις είπαμε ή τις γράψαμε σίγουρα με ενσυναίσθηση, τις ανταλλάξαμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα επειδή τις νιώθαμε, αλλά ταυτόχρονα και λίγο μηχανικά, λίγο αυτόματα! Και μόνο όταν έρχονται εκείνες οι στιγμές που η ίδια η ζωή αποφασίζει να τραβήξει απότομα το «χειρόφρενο», συνειδητοποιούμε ξανά την αξία τους.

Ένα τέτοιο χειρόφρενο τράβηξα κι εγώ, με την περιπέτεια υγείας που με κράτησε μακριά από τη δράση, μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα, δίνοντάς μου, όμως, τον χρόνο να συνειδητοποιήσω (ξανά) πόσο εύθραυστα είναι όλα όσα θεωρούμε δεδομένα.

Γιατί το «με υγεία» δεν είναι μια ευχή που ανταλλάσσουμε μηχανικά. Είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζονται τα πάντα: η καθημερινότητα, η δουλειά, τα σχέδια, οι στόχοι. Κι όμως, συχνά τη βάζουμε σε δεύτερη μοίρα, τρέχοντας να προλάβουμε υποχρεώσεις, εκκρεμότητες και απαιτήσεις που, όσο σημαντικές κι αν είναι, δεν παύουν να μπορούν να περιμένουν.

Νομίζουμε ότι η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ. Ότι πάντα θα υπάρχει κάτι ακόμα που «πρέπει» να γίνει, κάτι ακόμα που «πρέπει» να προλάβουμε. Ε, λοιπόν έχουμε λάθος! Το μόνο πράγμα που «πρέπει» είναι να προσέχουμε τον εαυτό μας. Αυτό που δεν μπορεί να περιμένει είναι η ανάγκη να τον φροντίζουμε, να ακούμε τα σημάδια του, να βάζουμε όρια και να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε άφθαρτοι.

Στο κάτω - κάτω της γραφής, δίπλα σε εμάς, υπάρχει και η οικογένειά μας. Οι άνθρωποι που μας αγαπάνε και μας χρειάζονται δίπλα τους.

Το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα αυτές τις μέρες είναι ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με μέτρο. Να δίνουμε αξία στα ουσιαστικά και να θυμόμαστε πως το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να είμαστε καλά.

Με αυτές τις σκέψεις πάμε να δούμε όσα έγιναν αυτή την εβδομάδα, σε χαμηλότερες ταχύτητες είναι αλήθεια, αφού η εβδομάδα αυτή ήταν μεταπασχαλινή, αλλά και εγώ χρειάζομαι λίγο χρόνο ακόμα, για να ξαναβρώ τους ρυθμούς μου.

Η πιο σημαντική σύσκεψη ήταν αυτή που έγινε με τους εργαζόμενους εν όψει των αλλαγών που θα γίνουν από αύριο, στις διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες, σηματοδοτώντας μία νέα φάση για τη λειτουργία του Δήμου.

Βασικός στόχος αυτών των αλλαγών είναι η ανανέωση του ίδιου του οργανισμού του Δήμου, με έμφαση στην καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και την ενίσχυση της αποδοτικότητας των υπηρεσιών, ώστε να δουλεύουν συντονισμένα, γρήγορα και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα προς όφελος του πολίτη.

Από εκεί και πέρα είχα τρεις ακόμα συναντήσεις με αντιδημάρχους, για θέματα των αρμοδιοτήτων τους.

Με τον Βασίλη Πανταζή συζητήσαμε για τις τελευταίες λεπτομέρειες εν όψει της έναρξης λειτουργίας του πυροσβεστικού κλιμακίου στο Σοφικό. Σύντομα θα ανακοινώσουμε την ημερομηνία των εγκαινίων.

Ανάλογο ενδιαφέρον είχε και η σύσκεψη με τον Ανδρέα Πούλο για την πολιτική προστασία και την πυρασφάλεια, αλλά και για την μελέτη δημιουργίας του Πρασίνου Σημείου.

Τέλος, ο Βαγγέλης Παπαϊωάννου με ενημέρωσε για την πορεία των χρηματοδοτούμενων έργων.

Παράλληλα από τον αντιδήμαρχο Εθελοντισμού και Νέας Γενιάς έγιναν οι απαραίτητες συναντήσεις

Με συλλόγους και φορείς για τη δημιουργία του Μητρώου Εθελοντών.

Στα αθλητικά αρχίζει η επισκευή και διαγράμμιση του ταρτάν στίβου του δημοτικού σταδίου Κορίνθου, ενώ παράλληλα προχωρά κανονικά η κατασκευή του νέου κλειστού γυμναστηρίου.

Αυτή η εβδομάδα διατήρησε τον πνευματικό της χαρακτήρα, με πολλές γιορτές.Έτσι, βρέθηκα την Πέμπτη στον Κόρφο για τον εσπερινό, την παραμονή της Ζωοδόχου Πηγής, ενώ την Παρασκευή, ήμουν καλεσμένος του Μητροπολίτη Αιγιαλείας και Καλαβρύτων, του Σεβασμιότατου Ιερώνυμου, ο οποίος με τιμά με την προσωπική του φιλία, για την γιορτή της Παναγίας Τρυπητής.

Με συγκίνηση παραβρέθηκα μαζί με πλήθος πιστών, και στο μοναστήρι του Μαψού, στον Τίμιο Σταυρό, για την ενθρόνιση της Ηγουμένης Ιλλαρίας. Με την συγκινητική προσφώνηση «Άξια!» επισφραγίσαμε την ενθρόνιση, ευχόμενοι να έχει μια ευλογημένη πορεία στο ιερό της έργο.

Για το φινάλε, δύο πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στην Γκαλερί Μπεχρακη, σε μια βραδιά τέχνης και ποίησης, παρουσιάστηκε το βιβλίο των βραβευμένων ποιημάτων «ΣΚΟΡΠΙΑ ΦΥΛΛΑ» της Μαρίας Μπαριτάκη. Ξεχωριστή στιγμή ήταν η θεατρική παράσταση «Σημάδια Αγιότητας την Εποχή της Λέπρας», που ανέβασε η Θεατρική ομάδα του Κέντρου Νέων του Συνοικισμού, που αποτελεί μία από τις πιο ζωντανές πολιτιστικές ομάδες του Δήμου μας.

Αυτά τα λίγα για την εβδομάδα που μας πέρασε. Αλλά η καθημερινότητα του Δήμου δεν σταματά ποτέ και οι ανάγκες είναι πολλές, ακόμη κι όταν οι ρυθμοί –για λίγο– πέφτουν.

Σιγά-σιγά, θα επιστρέψουμε όλοι στους γνώριμους ρυθμούς. Με περισσότερη δύναμη, αλλά –ελπίζω– και με περισσότερη επίγνωση. Με την απαραίτητη ισορροπία ανάμεσα σε όσα «πρέπει» να γίνουν και σε όσα πραγματικά έχουν αξία.

Γιατί η δουλειά θα συνεχίσει να υπάρχει. Αυτό που δεν πρέπει να χαθεί, είναι η υγεία, η παρουσία μας και η δυνατότητα να είμαστε δίπλα στους ανθρώπους μας.