(Διαβάστε Ξυλόκαστρο: Ένα ασθενοφόρο παρατημένο, μια ζωή χαμένη και ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις)

Τι έδειξε η έρευνά μας

Το 2011, επί δημαρχίας Κλαδούχου, αποφασίστηκε ότι το ασθενοφόρο που δωρήθηκε στον Δήμο Ξυλοκάστρου με σαφή στόχο την ενίσχυση της επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας να παραχωρήσει το οχημα στο ΕΚΑΒ Πάτρας που περιελάμβανε διοικητικά το Νομό Κορινθίας, με την επιθυμία να εδρεύει όλο το 24ωρο στο Ξυλόκαστρο.Πρόκειται για μια δωρεά με ιδιαίτερο συμβολισμό, που συνδέεται με την ανάγκη προστασίας της ανθρώπινης ζωής από την δωρήτρια Χριστίνα Κωνσταντοπούλου.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2015, επί δημαρχίας Ανδρικόπουλου, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε την παραχώρησή του στη ΖΗΡΕΙΑ ΑΕ ΟΤΑ, κατόπιν σχετικού αιτήματος της εταιρείας, για την εξυπηρέτηση των αναγκών και των εγκαταστάσεων. Από εκείνο το σημείο και μετά, το όχημα απομακρύνθηκε από τον αρχικό του ρόλο.

Από τότε, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το ασθενοφόρο παραμένει μεν σε λειτουργική κατάσταση και ασφαλισμένο, ωστόσο δεν χρησιμοποιείται για υγειονομικούς σκοπούς. Αντιθέτως, εξυπηρετεί άλλες ανάγκες της εταιρείας, λειτουργώντας ουσιαστικά ως όχημα μεταφοράς, ένα «βανάκι» για την κάλυψη λειτουργικών δραστηριοτήτων, όπως στο χιονοδρομικό κέντρο της Ζήρειας.

Το ζήτημα που προκύπτει είναι σαφές και δεν μπορεί να υποβαθμιστεί. Πώς είναι δυνατόν ένα όχημα που αποκτήθηκε ως ασθενοφόρο, με σκοπό να σώζει ζωές, να χρησιμοποιείται σήμερα για εντελώς διαφορετικές ανάγκες; Με ποια κριτήρια ελήφθη η απόφαση του 2015; Υπήρξε αξιολόγηση των αναγκών της περιοχής σε υγειονομική κάλυψη πριν απομακρυνθεί από αυτόν τον ρόλο;

Οταν διαχρονικά καταγράφονται ελλείψεις σε πληρώματα και δυσκολίες στην άμεση ανταπόκριση, γιατί το συγκεκριμένο όχημα δεν επέστρεψε εκεί όπου μπορούσε να έχει ουσιαστική αξία; Υπήρξε ποτέ συνεννόηση ή πρόταση να διατεθεί στο ΕΚΑΒ; Αν όχι, γιατί; Το ΕΚΑΒ ενημερώθηκε για την διάθεσή του στη ΖΗΡΕΙΑ ΑΕ ΟΤΑ;

Το θέμα δεν αφορά μόνο μια απόφαση του παρελθόντος. Ούτως ή άλλως πέρασαν αρκετά χρόνια και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον για το σκοπό που δωρήθηκε. Το πολιτικό θέμα όμως αφορά τη λειτουργία της τότε διοίκησης και τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται κρίσιμοι πόροι. Γιατί όταν ένα ασθενοφόρο λειτουργεί ως απλό όχημα μεταφοράς, την ώρα που καταγράφονται πραγματικές ανάγκες, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι λείπει. Είναι και το πώς διαχειριζόμαστε αυτά που ήδη υπάρχουν.

Και σε αυτή την περίπτωση, οι απαντήσεις που απαιτούνται δεν είναι απλώς διοικητικές. Είναι καθαρά πολιτικές.