Η δημόσια συζήτηση που άνοιξε τις τελευταίες ημέρες στον Δήμο Κορινθίων, με αφορμή τις μετακινήσεις υπαλλήλων και τη σύγκρουση διοίκησης εργαζομένων, έφερε στο προσκήνιο όχι μόνο τον ρόλο του Δημάρχου αλλά όχι του γενικού γραμματέα του Δήμου.
ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ πριν μερικές μέρες στην Ιδιαίτερη Πατρίδα μας την Μαρτυρική Μεγαλόνησο έγινε ένα ιστορικά ΑΝΕΠΥΤΡΕΠΤΟ γεγονός από την Ανεκδιήγητη και Ανιστόρητη κα. Νταλιάνι Κωνσταντινιδου Αντιπρόεδρο του κόμματος Άμεση Δημοκρατία Κύπρου με Προεδρο τον αστείου Ευρωβουλευτή Φειδια ,η οποία με δηλώσεις της, ζήτησε να κατέβουν οι Ελληνικές Σημαίες από τα Φυλάκια και τα στρατόπεδα της ΕΘΝΙΛΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ
Σε μια εποχή όπου η πολιτική αντιπαράθεση συχνά εξαντλείται σε στείρες συγκρούσεις, μικροκομματικές σκοπιμότητες και εύκολες καταγγελίες, υπάρχουν στιγμές που υπενθυμίζουν πως η αυτοδιοίκηση μπορεί να λειτουργήσει με πολιτικό ήθος, σοβαρότητα και πολιτισμό.
Η Πρωτομαγιά είναι ημέρα μνήμης, αγώνα και τιμής για όλους εκείνους που διεκδίκησαν με θυσίες αξιοπρέπεια στην εργασία, κοινωνική δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες για όλους.
Με αφορμή την ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων στο Δήμο Κορινθίων -μια ανακοίνωση το ύφος και η φρασεολογία της οποίας με λύπησε βαθιά- οφείλω να τοποθετηθώ δημόσια, απευθυνόμενος τόσο στους εργαζόμενους, όσο και στους δημότες. Όχι από διάθεση αντιπαράθεσης, αλλά από ανάγκη αποκατάστασης της πραγματικότητας.
